sekten

In de West‐Europese samenleving zie je dat na de Verlichting (achttiende eeuw), hetwetenschappelijk positivisme dominant werd. De wetenschap kan bijna alles verklaren en je wordt als mens daarbij ingeschakeld. De menselijke, eindige horzion werd de maat van veldenken. Dit betekende een sterke vermindering van het kerkelijke leven. Mens en God kwamen steeds meer los van elkaar en dat leidde dat het minimaliseren van de christelijk geloof. Dit betekende niet het einde van de religie, ook al hebben sommige filosofen dat wel geprobeerd. Je merkt dat de mens juist in het nadenken over zichzelf, de wereld, over liefde, leven en dood, in het zoeken naar zingeving steeds weer met het goddelijke in aanraking komt. Dit leidde tot een groei van veel religiueze groepen en bewegingen.
In dit katern willen we daar over nadenken. We doen dat vanuit de titel van het vak: Mens en Religie. Daarbij zal het vooral gaan over sekten.