Verbond en doop

Ouders ontvangen hun kind van God, als een kostbaar geschenk waarvoor ze mogen zorgen. Die zorg legt een verantwoording op hun schouders, die ze echter niet alleen hoeven te dragen. Ik realiseerde me dat onlangs weer sterk, toen bij ons in de kerk een pasgeboren kindje werd gedoopt. De dominee gebruikte daarbij het nieuwe formulier voor de doop. De vertrouwde zinnen zijn opnieuw geformuleerd maar zijn nog altijd heel herkenbaar. Je deint bijna gedachteloos mee op het ritme van de bekende zinnen, totdat er ineens een ander ac-cent komt. Het gebeurde aan het eind van de doopbediening. Aan ons als gemeente werd gevraagd te gaan staan, en we werden toegesproken:
"Ontvang dit kind met liefde in de gemeente. Weet u geroepen door uw voorbede en voorbeeld deze ouders te steunen. Wees ook daadwerkelijk bereid om, waar nodig en mogelijk, eraan mee te helpen, dat dit kind groeit in het geloof, in de genade en in de kennis van onze Heer Jezus Christus." De ouders staan er niet alleen voor; de hele gemeente staat om hen heen. Het verbond dat God met ieder van ons sluit, is de verbindende factor. "Want wij zijn allen gedoopt in één Geest en zijn daardoor één lichaam geworden (1 Kor. 12 : 13)." En wij staan er met elkaar ook niet alleen voor: "Hiertoe helpe ons de Heer door zijn Geest". (citaten uit "Liturgische formulieren, aanvulling Kerkboek 2009", pag. 7 en 8).