wat een plaatje

WAT EEN PLÁÁTJE!!

Het is leuk om foto’s te maken. Je kunt iemand er op een grappige manier mee vastleggen, of juist heel karakteristiek. Een pasfoto is bedoeld om je identiteit mee te bevestigen, bij douanecontrole bijvoorbeeld.
In gesprekken met een paar schoolleiders kwam bij mij het beeld van een groepsfoto naar boven. Dat is een manier om bijvoorbeeld een school in beeld te brengen. Je ziet allemaal individuen, en samen vormen ze een groep die iets uitstraalt. Enthousiasme! Of is het juist vermoeidheid? De omgeving doet er toe; daardoor worden bepaalde dingen geaccentueerd of juist gecamoufleerd.

       Hiernaast zie je een heel ander soort ‘groepsfoto’. Het zijn 20 gezichten van verschillende mensen. Ze zijn niet samen op de foto gezet; de aparte plaatjes zijn later naast elkaar gemonteerd. Het lijkt een wat toevallige compositie. De bedoeling wordt pas zichtbaar, wanneer je het grotere geheel bekijkt en een beetje meer uitzoomt.

Hieronder zie je wat meer van dat grotere geheel, met een zwart kader dat aangeeft waar de uitsnede hierboven vandaan kwam.

Zo wordt al wat meer zichtbaar van het geheel: een portret van een persoon. Diens identiteit wordt pas goed zichtbaar als je nog verder uitzoomt en je het hele beeld kunt overzien.

Zo werkt het ook met identiteit in een school. Elk individu heeft betekenis voor de identiteit van het geheel. Iedereen levert zijn bijdrage. Elk van de pasfotootjes is van groot belang, anders ontbreken er stukjes in het beeld. Zonder de docent als identiteitsdrager blijft het christelijke karakter van het onderwijs onzichtbaar. Tegelijk heb je elkaar nodig, om samen het totaalplaatje te vormen zoals de school zich naar buiten toe presenteert. Naast de pasfoto is ook de groepsfoto nodig om het beeld scherp te krijgen. Heb jij al een idee wie je in beeld krijgt wanneer je voldoende uitzoomt bij het plaatje dat voor dit verhaaltje werd gebruikt? Kijk hier om te zien of je het goed hebt geraden.

Huib van Leeuwen, 10 december 2013