Ten slotte - door Huib van Leeuwen

maandag 20 december 2021 
Ten slotte - door Huib van Leeuwen
Aan alles komt een eind

Het is nu bijna een jaar geleden dat ik stopte met mijn dagelijks werk binnen de GSR. Ik weet inmiddels hoe het is om gepensioneerd te zijn. Dit schrijf ik met veel positieve gevoelens. Ik geniet van de vrijheid in mijn dagindeling en het aanpakken van klusjes. En ik heb ervan genoten dat ik in 2021 nog als voorzitter van GRIP mocht doorgaan. Zo kon ik meedenken over de vorm waarin deze unieke samenwerking van de vier van oorsprong gereformeerde VO-scholen in de toekomst blijft bestaan. Per 31 december 2021 is dat voor mij afgelopen.

Er zijn voldoende argumenten om over die samenwerking andere afspraken te maken dan we sinds 2007 hebben gehad. In dat jaar was er nog sprake van een aantal projecten waarin we met elkaar materiaal voor de scholen maakten. Een flink aantal collega’s werkte in de loop van de jaren mee aan die klus. Er is door nog veel meer docenten in onze scholen gebruik van gemaakt in de lessen voor hun vak: godsdienst, verzorging, techniek en mens & religie. En niet te vergeten: de lesbrief homo in de klas. Studiedagen waren even zovele inspiratiebronnen. Met elkaar werkten we aan een stevige praktijk van christelijk onderwijs! Nu is de situatie behoorlijk anders. Een verschillend tempo in digitalisering heeft daarbij een rol gespeeld en ook de praktijk waarbij elke schoolorganisatie eigen accenten kiest bij de invulling van de christelijke identiteit. Als gevolg hiervan is de situatie nu zodanig, dat de opzet en organisatiestructuur van GRIP op onderdelen kan worden afgeslankt. Er zal daarom geen nieuwe voorzitter komen en het secretariaat wordt afgebouwd. Wel blijven de projectleiders hun werk doen in het aansturen van projecten en in het onderhouden van onderlinge contacten.

Een andere afweging ligt op het vlak van de breedte van de samenwerking. GRIP is het initiatief van de vier gereformeerde VO-scholen. We hebben in de afgelopen jaren ook mooie contacten en vormen van samenwerking ervaren met andere christelijke scholen. We ontmoetten elkaar binnen het I&K-netwerk en ook dankzij het netwerk dat onder de naam “Identiteit als sterk merk” een aantal jaren geleden gestart is. De vraag is hoe die contacten zich kunnen verhouden tot een vast en afgegrensd samenwerkingsverband dat GRIP is. Die vraag zal de komende tijd verder besproken worden door de bestuurders, niet alleen van de vier G-scholen maar ook breder. Ik ben dankbaar dat ik de aanloop daarnaartoe heb mogen meemaken en mocht bijdragen aan het leggen van mooie contacten.

Aan alles komt een eind. Wanneer dat voor GRIP het geval zal zijn, is nu niet te zeggen. En ik ga daar geen voorspelling over doen; mijn tijd zit er immers op. Ik kijk met veel genoegen en dankbaarheid terug op wat ik heb mogen doen. Het werk voor GRIP bracht me buiten de eigen schoolomgeving; hoe leerzaam is dat! Ik kwam regelmatig op de andere G-scholen, en steeds vaker ook op christelijke, reformatorische en evangelische scholen. Bijzonder vond ik de contacten met gereformeerde scholen in het buitenland, met wie we zelfs vijf internationale conferenties organiseerden. Helaas is het niet meer gekomen van een zesde conferentie. Maar de opbrengst van die vijf internationale ontmoetingen is er wel degelijk, in elk geval voor de mensen die het voorrecht hadden eraan deel te nemen.

De ruimte in tijd die ik na mijn pensionering bij de GSR kreeg, heb ik voor een deel gebruikt voor een stuk reflectie op mijn werk binnen het gereformeerd onderwijs. De Bijbel gaat daar elke dag open en dat betekent meer dan een dagelijks ritueel. Het heeft invloed op je denken. Daar heb ik over gemijmerd en gepeinsd en dat is uiteindelijk op papier gekomen. Met ieder die er belangstelling voor heeft deel ik mijn overpeinzingen digitaal; je vindt ze via deze link.

Het ga jullie allemaal goed; ga met God!

Huib van Leeuwen